Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Zagłoba swatem
-
»
SCENA I
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
SCENA I
OSOBY
Oliwius - eks-palestrant.
Zofia - jego córka.
Marcjanna - rezydentka, krewna nieboszczki żony Oliwiusa.
Weronika - rezydentka, krewna nieboszczki żony Oliwiusa.
Jan Zaremba - żołnierz, towarzysz lekkiego znaku.
Zagłoba
Cyprian - stary żołnierz, rezydent.
Towarzysze i pocztowi z tatarskiej chorągwi.
SCENA I
Pokój bawialny
Zosia, Cyprian
Cyprian
No, i co tam Zosiu - nie śpisz?
Zosia
Bo nie mogę, ojcze Cyprianie.
Cyprian
A oczki mokre... Ciągle tak przędziesz?
Zosia
A przędę... I razem z tym lnem chciałabym wyprząść żal, który jest we mnie...
Cyprian
Bóg wie, co się znajdzie na końcu nici, choćby łzami polanej.
Zosia
Nic innego, jeno smutek...
Cyprian
Smutek i radość - jako deszcz i pogoda - też w boskim ręku. Gdzie twój ojciec?
Zosia
Noc widna, więc tatuś wzięli ludzi, ości, pochodnie i pojechali do przerębli na jezioro bić szczupaki.
Cyprian
Mógł rekuzować Zarembę, ale powinien był grzecznie to uczynić. Przyciśniemy go za to jutro z proboszczem. A ty mówiłaś z nim dalej?
Zosia
Mówiłam.
Cyprian
I co?
Zosia
Wpadł w gniew okrutny i tupał nade mną, i przekleństwem mi zagroził. Na próżnom przed nim klękała...