Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
twarzami i mową – przemkną przez nasze życie i znikną w przeszłości, nie pozostawiając po
sobie nic, prócz ledwo zauważalnych śladów w pamięci. Przebywając od wiosny w N–skim
powiecie i wpadając do gościnnych Kuzniecowów prawie codziennie, Iwan Alekseicz
przywiązał się do staruszka, jego córki i służących jak do własnej rodziny, poznał na wylot
cały dom, przytulną werandę, zakręty alejek, kontury drzew nad kuchnią i łaźnią; ale wyjdzie
zaraz przez tę furtkę i wszystko stanie się wspomnieniem i nie będzie już miało dla niego
takiego znaczenia, a za rok czy dwa obrazy całkiem wyblakną i nie będą warte więcej niż
wymysły i twory wyobraźni.
„Najważniejsze w życiu – to ludzie! – myślał rozrzewniony, idąc aleją w stronę furtki. –
Tak!”
W ogrodzie było cicho i ciepło. Pachniało rezedą, tytoniem i heliotropem, które jeszcze
kwitły na klombach. Cała przestrzeń między krzakami i pniami drzew wypełniona była mgłą,
rzadką, delikatną, na skroś przesiąkniętą światłem księżyca. Najbardziej zapadło w pamięć
Ogniewa, jak przepływały przez aleję kłaki mgły, bezszelestne jak zjawy. Wysoko nad