Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Rozdział IV WROGOWIE
Pewnego wrześniowego wieczoru, gdzieś po dziewiątej, u ziemskiego doktora Kiriłowa zmarł na błonicę jedyny syn, sześcioletni Andriej. Zrozpaczona doktorowa stała na kolanach przed łóżeczkiem zmarłego dziecka, kiedy w przedpokoju rozległ się dzwonek...
Pewnego wrześniowego wieczoru, gdzieś po dziewiątej, u ziemskiego doktora Kiriłowa
zmarł na błonicę jedyny syn, sześcioletni Andriej. Zrozpaczona doktorowa stała na kolanach
przed łóżeczkiem zmarłego dziecka, kiedy w przedpokoju rozległ się dzwonek.
Cała służba jeszcze rankiem została odesłana z domu. Kiriłow bez surduta, w rozpiętej
kamizelce, nie wycierając mokrej twarzy i poparzonych karbolem rąk, sam poszedł otworzyć
drzwi. W przedpokoju było tak ciemno, że zobaczył tylko, że przybysz jest średniego wzrostu
i ma biały szalik i twarz, dzięki czemu w przedpokoju zrobiło się jakby jaśniej...
– Czy pan doktor jest w domu? – szybko zapytał przybysz.
– Jestem – odpowiedział Kiriłow. – Czego pan sobie życzy?
– Ach, to pan? Bardzo mi miło! – ucieszył się przybysz i zaczął szukać w ciemnościach
ręki doktora, znalazł i mocno uścisnął ją w swych dłoniach. – Bardzo...bardzo mi miło!
Znamy się z panem!.. Jestem Abogin... miałem przyjemność poznać pana latem u Gnuczewa.
Bardzo się cieszę, że zastałem pana w domu... Błagam, żeby pojechał pan teraz ze mną...