Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Rozdział II DARMOZJADY
Mieszczanin Michaił Zotow, staruszek koło siedemdziesiątki, niedołężny i samotny,obudził się z zimna i, jak to w jego wieku się zdarza, łamania w całym ciele. Świeczka przed świętym obrazem już zgasła i w pokoju było ciemno. Zotow podniósł zasłonę i wyjrzał przez okno. Gęste chmury na niebie zaczynały blednąć i powietrze robiło się przezroczyste – musiało więc być po czwartej, nie później...
Mieszczanin Michaił Zotow, staruszek koło siedemdziesiątki, niedołężny i samotny,
obudził się z zimna i, jak to w jego wieku się zdarza, łamania w całym ciele. Świeczka przed
świętym obrazem już zgasła i w pokoju było ciemno. Zotow podniósł zasłonę i wyjrzał przez
okno. Gęste chmury na niebie zaczynały blednąć i powietrze robiło się przezroczyste –
musiało więc być po czwartej, nie później.
Zotow pochrząkał, pokaszlał i wstał kuląc się z zimna. Jak zwykle długo stał przed
obrazem i modlił się. Odmówił "Ojcze nasz", "Matkę Boską", "Wierzę" i pomodlił się za
spokój duszy wielu zmarłych. Kim byli ci zmarli, już od dawna nie pamiętał i modlił się
wyłącznie z przyzwyczajenia. Tak samo z przyzwyczajenia pozamiatał pokój i przedsionek i
nastawił pękaty samowar na czterech nogach z czerwonej miedzi. Bez tych codziennych
czynności nie wiedziałby, czym wypełnić swoją starość.
Nastawiony samowar rozgrzewał się powoli, aż nagle zadudnił drżącym basem.
– O, zadudnił! – burknął Zotow. – A pocałuj ty mnie w nos!
I tu przypomniał sobie, że śnił mu się tej nocy piec, a to oznacza zmartwienia i troski.