Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Rozdział I ZAMIESZANIE
Maszunia Pawlecka, młodziutka, świeżo upieczona absolwentka kursów pensjonarskich, była guwernantką u Kuszkinów. Wróciwszy pewnego razu ze spaceru zastała w domu straszne zamieszanie. Drzwi otworzył portier Michajło, podniecony i czerwony jak rak.Z góry donosił się hałas...
Maszunia Pawlecka, młodziutka, świeżo upieczona absolwentka kursów pensjonarskich,
była guwernantką u Kuszkinów. Wróciwszy pewnego razu ze spaceru zastała w domu
straszne zamieszanie. Drzwi otworzył portier Michajło, podniecony i czerwony jak rak.
Z góry donosił się hałas.
„Pani chyba ma atak... – pomyślała Maszunia – albo z mężem się pokłóciła...”
W przedpokoju i na korytarzu kręciły się pokojówki. Jedna z nich płakała. Z pokoju
Maszuni wyskoczył Nikołaj Sergieicz, mizerny, jeszcze nie stary człowiek z obrzmiałą twarzą
i wielką łysiną. Był cały czerwony i się wzdrygał... Przeszedł obok guwernantki, ale nawet jej
nie zauważył, i unosząc ręce do góry, zawołał:
– O, jakie to okropne! Jakie nietaktowne! Jakie głupie, barbarzyńskie! Wstrętne!
Maszunia weszła do swego pokoju i pierwszy raz w życiu odczuła tak mocno, co znaczy
być człowiekiem zależnym, uległym, zdanym na łaskę bogaczy, należących do wyższych sfer.
Jej pokój był przewrócony do góry nogami. Fedosia Wasylewna, pulchna barczysta dama z
gęstymi czarnymi brwiami, prostowłosa i niezgrabna, z ledwo dostrzegalnymi wąsikami i