Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Świętoszek
-
»
SCENA 7
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- SkÄ…pec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie ZÅ‚ota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
SCENA 7
ORGON, TARTUF
ORGON
Tak lżyć świętego męża! A łotry, hultaje!
TARTUF
Boże, odpuść mu boleść, jaką mi zadaje.
(do Orgona)
Nie wiesz, co za cierpienie szarpie mnie i płata,
Gdy widzÄ™, jak miÄ™ czerniÄ… w oczach mego brata...
ORGON
Niestety!
TARTUF
Myśl już sama o tej niewdzięczności
takim bólem przenika do szpiku mych kości,
tak mi siÄ™ kurczy serce, czujÄ™ zgrozy tyle,
że stów mi brak − i sądzę, iż umrę za chwilę.
(Orgon, cały we łzach, biegnie ku drzwiom, przez które wypędził syna)
ORGON
O, huncwocie, żałuję, żeś te drzwi otworzył,
żem ciebie tu na miejscu trupem nie położył.
Już nie gniewaj się, ochłoń, bracie, bądź łaskawy.
TARTUF
Tak, przerwijmy, przerwijmy te smutne rozprawy.
Patrzę, jaki tu zamęt rozkiełznałem srogi
i czuję, że mi trzeba opuścić te progi.
ORGON
Żartujesz?
TARTUF
Solą jestem im w oku − i widzę,
że próbują mnie zgubić, pogrążyć w intrydze.
ORGON
Cóż z tego? Czyż ja ucha podszeptom ich kłonię?
TARTUF
O, na tym się nie skończy, najmilszy Orgonie.
Dziś te plotki cię mierżą, ale za dni parę,
powtarzane uparcie, mogą zyskać wiarę.