Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Pojedynek
- » Rozdział XVIII
-
»
strona: 83
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Rozdział X
W kilka dni po wycieczce do Nadieżdy niespodziewanie przyszła Maria Konstantinowa i nie przywitawszy się, nie zdjąwszy kapelusza, schwyciła ją za obie ręce i tuląc je do piersi powiedziała z ogromnym wzburzeniem...
W kilka dni po wycieczce do Nadieżdy niespodziewanie przyszła Maria Konstantinowa i
nie przywitawszy się, nie zdjąwszy kapelusza, schwyciła ją za obie ręce i tuląc je do piersi
powiedziała z ogromnym wzburzeniem:
–Droga pani, jestem wzburzona, oszołomiona. Ten miły, sympatyczny doktor powiedział
mojemu Nikodimowi Aleksandryczowi, że mąż pani nie żyje. Najdroższa.Czy to prawda?
– Tak, to prawda, on nie żyje – odparła Nadieżda.
–To straszne, straszne, najdroższa. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Mąż
pani z pewnością był wspaniałym, cudownym człowiekiem, a tacy są potrzebniejsi w niebie
niż na ziemi.
W twarzy Bitiugowej dygotał każdy rys, każdy najdrobniejszy punkcik, jakby pod skórą
przesuwały się cieniutkie igiełki; uśmiechnęła się z sacharynową słodyczą i powiedział entuzjastycznie, z trudem łapiąc oddech:
–A więc pani jest wolna, moja najdroższa. Teraz pani może wysoko trzymać głowę i
śmiało patrzeć ludziom w oczy. Bóg i ludzie pobłogosławią wasz związek z Iwanem Andrieiczem. To urocze! Drżę z radości, brak mi słów. Najdroższa, ja będę swatką.My z Nikodimem Aleksandryczem tak lubimy was oboje, niech więc pani pozwoli, że to my pobłogosławimy wasz legalny, czysty związek. Kiedy, kiedy się pobierzecie?