strona: 3, Już i królowa, zabawiająca się w polu łowami..., Żywe Kamienie Tom 3

» Lektury
» Żywe Kamienie Tom 3
» Już i królowa, zabawiająca się w polu łowami...
»
strona: 3

Lektury:

Ciekawostki:

poprzednia

następna

Patrzy mnich: koń złotogłowiem jak tron nakryty, na nim okazała pani w szkarłatach; przy niej na koniu osoba duchowna. Stanęło serce mnicha na tę myśl radosną: "Królowa pani z biskupem!" I samo ubłożenie słania go na klęczki.

Przeszkodziły kobiety. "To dworska dama ze spowiednikiem dworu."

Ślepną mnisze oczy pod ten rozruch uroczysty i lśnienia naokół; ledwie w nich zaświeci w błękicie kształt niewiasty, smuklejszy od onych na murach kościoła; przy niej rycerz gronostajowego płaszcza rozrzutem osłania siebie i rumaka zarazem. "Król jegomość i pani!" - krzyknęła w mnichu pokora.

I słania go wraz na kolana.

Przeszkodziły kobiety. "To panna dworska z wielkim sokolnikiem dworu."

Już się oczom jego ten przepych w tęczę roztargnął i zmigotał w rosnę blaski diamentów. Jak z tęczy i fosy wybłysnął ku niemu uśmiech kobiecy. O! - składa mnich dłonie - królowej to naszej Najpiękniejszej uroda! Przy niej pan! - dumniej żadne nie spoglądają króle!"

Podjęły niewiasty mnicha z klęczek. "To służebna pani i starszy sługa pałacowy."