Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Historie zakulisowe
- » Rozdział XI MARI D’ELLE
-
»
strona: 99
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
to jak pan widzisz... Wielka to rzecz pieniądze... Dobranoc!
Po chwili słychać chrapanie.
Przekład: Zofia Kaczorowska
SPOSÓB NA PIJAKA
Do miasta D. w osobnym przedziale pierwszej klasy przybył na gościnne występy znany
recytator i komik, pan Feniksow–Dikobrazow Drugi. Wszyscy, którzy go witali na dworcu,
wiedzieli, że bilet pierwszej klasy został nabyty dla „fasonu” dopiero na przedostatniej stacji,
a przedtem znakomitość podróżowała trzecią klasą; wszyscy widzieli, że mimo chłodnej jesiennej
pory znakomitość miała na sobie tylko letnie paletko oraz znoszoną fokową czapeczkę,
jednak, kiedy w oknie wagonu ukazało się sine, zaspane oblicze Dikobrazowa Drugiego,
wszyscy poczuli jakiś dreszcz i pragnienie zawarcia z nim znajomości. Impresario Poczeczujew
zwyczajem rosyjskim trzykrotnie ucałował przybyłego i zawiózł go do swego mieszkania.
Znakomitość powinna była rozpocząć występy w dzień lub dwa po przyjeździe, ale los
zrządził inaczej; w przeddzień przedstawienia do kasy teatru wbiegł impresario blady, z rozwianym
włosem i oznajmił, że Dikobrazow Drugi nie może grać.