Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Historie zakulisowe
-
»
Rozdział VIII BARON
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Rozdział VIII BARON
Baron – to drobny, chudy starowina około sześćdziesiątki. Jego szyja i kręgosłup tworzą kąt rozwarty, który wkrótce stanie się kątem prostym. Ma wielką kanciastą głowę, kaprawe oczki, nos kulfoniasty i lekko fioletowy podbródek. Na całej twarzy rozlana lekka sinica, zapewne dlatego, że spirytus stoi w tej szafie, którą rzadko zamyka rekwizytor...
Baron – to drobny, chudy starowina około sześćdziesiątki. Jego szyja i kręgosłup tworzą
kąt rozwarty, który wkrótce stanie się kątem prostym. Ma wielką kanciastą głowę, kaprawe
oczki, nos kulfoniasty i lekko fioletowy podbródek. Na całej twarzy rozlana lekka sinica, zapewne
dlatego, że spirytus stoi w tej szafie, którą rzadko zamyka rekwizytor. Zresztą oprócz
urzędowego spirytusu baron używa też czasem szampana, który często można znaleźć w garderobie
aktorów, na dnie butelek i szklanek. Policzki barona i worki pod oczyma zwisają i
drżą jak ściereczki rozwieszone do wysuszenia. Na łysinie dostrzec można zielonkawy nalot
od zielonej podszewki futrzanej uszatej czapki, którą baron, jeśli kiedykolwiek zdejmuje z
głowy, to wiesza na zepsutym palniku gazowym za trzecią kulisą. Głos barona brzęczy jak
pęknięty rondel. A garnitur? Jeśli, czytelniku, śmiejesz się z tego garnituru, to znaczy, że nie
uznajesz autorytetów, co nie przysparza ci zaszczytu. Brązowy surdut bez guzików, o wytartych
rękawach i wystrzępionej, frędzlastej podszewce, to przecież wspaniały surdut. Chybocze