Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
Lektury:
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
Ciekawostki:
Część pierwsza
Umilkły wiatry, ciche lśnią się fale
Przy grobowcowej Temistokla skale,Która wyniosłym niebo czołem bodzie
I z góry patrząc na morza i smugi
Najpierwsza wita lądujące łodzie.
Kiedyż się zjawi Temistokles drugi?...
Umilkły wiatry, ciche lśnią się fale
Przy grobowcowej Temistokla skale,
Która wyniosłym niebo czołem bodzie
I z góry patrząc na morza i smugi
Najpierwsza wita lądujące łodzie.
Kiedyż się zjawi Temistokles drugi?
* * *
Wyspy szczęśliwe! w każdej porze roku
Zarówno miłe i sercu, i oku,
Gdy was przychodzień z gór Kolonny wita2,
Wraz nagły urok źrenice mu chwyta
I myśl pogrąża w dumy tajemnicze.
Tu szklane morza cichego oblicze
Na falach drobnych, jak uśmiechu dołki,
Gór okolicznych odbija wierzchołki
Strzegące brzegów, z którymi łagodnie
Zdają się igrać rajskie wody wschodnie.
Jeśli się wietrzyk chwilowy prześliźnie
I złamie szyby na modrej płaszczyźnie,
I kwiecie z brzegu przyniesione miota,
Jakaż w tym wietrze wonią i pieszczota!
Tam, na skał wierzchu, u ścieku poników
Błyszczy się róża, sułtanka słowików3,
Jej brzmią pochwały kochankowie leśni,
Ona rumieńcem dziękuje za pieśni.