strona: 119, ROZDZIAŁ XVI., Dziennik Podróży

Na tej pozycji widać wzgórki bardzo wyniosłe, drzewami od natury przyozdobione. Gdzieniegdzie są groby, w których znachodzą wielkie kawały kości słoniowej; posągi robione na podobieństwo człowieka i wiele bardzo wojennego różnego żelastwa, ale nikt nie wie z tamecznych o żadnej tradycji.

Przybyłem do Tobolska, gdzie mnie u rogatek zatrzymano, wzięto paszport i wpół godziny podług mej rangi wyznaczono kwaterę. Dałem dwa piętaki żołnierzowi od policji, aby mi wyznaczył kwaterę prywatna kapralską, gdyż zupełnie w mojej chorobie i więzieniu odwykłem od tumultu ludzi. Był to dom szewca, na dole sam mieszkał, a na górze bardzo porządny pokój cały w obrazach i przed obrazem Matki Boskiej dzień i noc paliła się lampa. Gdy wszedłem z zimna do domu ciepłego, dostałem nadzwyczajnych spazmów odchodząc od przytomności. W tym pomieszczeniu przychodzi mi na myśl, że tu dobrze umierać: wołam więc gospodarza, daję mu pięć rubli asygnacyjnych, kładę się w oczach jego na wznak, złożyłem ręce powiadając: biegaj po Popów, gdyż ja konam.