Autorzy lektur o największym dorobku w naszym portalu: Anton Czechow | Dziekoński | Homer | Kraszewski | Sienkiewicz | Nieznany
- » Lektury
- » Sklepy cynamonowe
- » TRAKTAT O MANEKINACH - CIĄG DALSZY
-
»
strona: 59
- Żywe Kamienie Tom 1
- Żywe Kamienie Tom 2
- Żywe Kamienie Tom 3
- Żywe Kamienie Tom 4
- Beniowski
- Drobiazgi
- Bartek Zwycięzca
- Ludzie Bezdomni I
- Ludzie Bezdomni II
- Nowele
- Na marne
- Sklepy cynamonowe
- Przez Stepy
- Szkice Węglem
- Stara Baśń - Część I
- Stara Baśń - Część II
- Stara Baśń - Część III
- Dwie Drogi
- Dziennik Podróży
- Giaur
- Hania
- Historie zakulisowe
- Iliada
- Konrad Wallenrod
- Król Edyp
- Listy z podróży do Ameryki
- Makbet
- Medaliony
- Mistrz i Małgorzata tom 1
- Mistrz i Małgorzata tom 2
- Monachomachia
- Wspomnienia Niebieskiego Mundurka
- Na polu chwały
- Nie-Boska komedia
- Niewola tatarska
- Kariera Nikodema Dyzmy
- Odyseja
- Opowiesci pielgrzyma tom 1
- Opowiesci pielgrzyma tom 2
- Piesn o Rolandzie
- Poezje
- Pojedynek
- Potop - Tom pierwszy
- Potop - Tom drugi
- Potop - Tom trzeci
- Powrot posla akt 1
- Powrot posla akt 2
- Powrot posla akt 3
- Proces
- Rękopis znaleziony w Saragossie
- Sędziwoj tom 1
- Sędziwoj tom 2
- Sędziwoj tom 3
- Skąpec
- Sokół
- Sonety Krymskie
- Świętoszek
- Ta trzecia
- Treny
- W krainie Złota
- W pustyni i w puszczy
- Cierpienia młodego Wertera
- Wiry tom 1
- Wiry tom 2
- Wiry tom 3
- Pan Wołodyjowski
- Zagłoba swatem
rozpadając się w prędkim przekwitaniu.
- Byłem szczęśliwy ~ mówił mój ojciec z tego niespodzianego rozkwitu, który
napełnił powietrze migotliwym szelestem, łagodnym szumem, przesypującym się jak
kolorowe confetti przez cienkie rózgi gałązek.
Widziałem, jak z drgania powietrza, z fermentacji zbyt bogatej aury wydziela
się i materializuje to pospieszne kwitnienie, przelewanie się i rozpadanie
fantastycznych oleandrów , które napełniły pokój rzadką, leniwą śnieżycą
wielkich, różowych kiści kwietnych.
- Nim zapadł wieczór kończył ojciec nie było już śladu tego świetnego
rozkwitu. Cała złudna ta fatamorgana była tylko mistyfikacją, wypadkiem dziwnej
symulacji materii, która podszywa się pod pozór życia.
Ojciec mój był dnia tego dziwnie ożywiony, spojrzenia jego, chytre, ironiczne
spojrzenia, tryskały werwą i humorem. Potem, nagle poważniejąc, znów rozpatrywał
nieskończoną skalę form i odcieni, jakie przybierała wielokształtna materia.
Fascynowały go formy graniczne, wątpliwe i problematyczne, jak ektoplazma
somnambulików, pseudomateria, emanacja kataleptyczna mózgu, która w pewnych