NOC WIELKIEGO SEZONU, Sklepy cynamonowe

Każdy wie, że w szeregu zwykłych, normalnych lat rodzi niekiedy zdziwaczały

czas ze swego łona lata inne, lata osobliwe, lata wyrodne, którym jak szósty,

mały palec u ręki wyrasta kędyś trzynasty, fałszywy miesiąc.

Mówimy fałszywy, gdyż rzadko dochodzi on do pełnego rozwoju. Jak dzieci póĽno

spłodzone, pozostaje on w tyle ze wzrostem, miesiąc garbusek, odrośl w połowie,

uwiędła i raczej domyślna niż rzeczywista.

Winna jest temu starcza niepowściągliwość lata, jego rozpustna i póĽna

żywotność. Bywa czasem, że sierpień minie, a stary gruby pień lata rodzi z

przyzwyczajenia jeszcze dalej, pędzi ze swego próchna te dni-dziczki,

dni-chwasty, jałowe i idiotyczne, dorzuca na dokładkę, za darmo, dni-kaczany,

puste i niejadalne dni białe, zdziwione i niepotrzebne.

Wyrastają one, nieregularne i nierówne, nie wykształcone i zrośnięte z sobą,

jak palce potworkowatej ręki, pączkujące i zwinięte w figę.

Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały

wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice,