strona: 109, ULICA KROKODYLI, Sklepy cynamonowe

papier mache, o ścianach powyginanych i zmiętych od wieloletniego użytku. Często

brak im zupełnie przedniej ściany tak, że widzieć można w przejeĽdzie pasażerów,

siedzących sztywnie i zachowujących się z wielką godnością. Tramwaje te

popychane są przez tragarzy miejskich. Najdziwniejszą atoli rzeczą jest

komunikacja kolejowa na Ulicy Krokodylej.

Czasami, w nieregularnych porach dnia, gdzieś ku końcowi tygodnia można

zauważyć tłum ludzi czekających na zakręcie ulicy na pociąg. Nie jest się nigdy

pewnym, czy przyjedzie i gdzie stanie, i zdarza się często, że ludzie

ustawiają się w dwóch różnych punktach, nie mogąc uzgodnić swych poglądów na

miejsce przystanku. Czekają długo i stoją czarnym milczącym tłumem wzdłuż ledwo

zarysowanych śladów toru, z twarzami w profilu, jak szereg bladych masek z

papieru, wyciętych w fantastyczną linię zapatrzenia. I wreszcie niespodzianie

zajeżdża, już wjechał z bocznej uliczki, skąd go oczekiwano, niski jak wąż,

miniaturowy, z małą, sapiącą, krępą lokomotywą. Wjechał w ten czarny szpaler i